วิถีชีวิตของคนชุมชนบ้านบุโบย  ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพประมงพื้นบ้าน ตามฤดูกาลของน้ำ เช่น ในช่วงเดือน พฤษภาคมถึงมิถุนายน ชาวบ้านออกหาปลา เช่น อวนปลาทราย จะมีมาก ในช่วงน้ำขึ้น 13 ค่ำ ถึงแรม 4 ค่ำ แหล่งที่ออกไปหาส่วนใหญ่ บริเวณเกาะกล้วย เกาะแดง เกาะเภตรา เดือนพฤศจิกายน สิ้นสุดที่ปลายเดือนเมษายน ทำโป๊ะ การประมงที่ทำได้ตลอดปี เช่น ไซหมึก ไซปูม้า ตกปลา ตกปูดำ เลี้ยงปลาในกระชัง ทรัพยากรทางทะเล เช่น หอยท้ายเภา เป็นหอยที่สร้างรายได้ให้กับชาวประมงเป็นอย่างมาก กิโลกรัมละหลายร้อยบาท ถ้าอยู่ริมหาด จะฝังอยู่ในดินทราย เปิดเป็นรูเล็กๆ สองรูอยู่ใกล้ๆ กัน หอยจะมีมากเดือนธันวาคมถึงมกราคม ส่วนใหญ่จะนำเรือไปและดำหอยเวลาน้ำใส น้ำลึกประมาณ 2-3 เมตรโดยไม่ใช้เครื่องมือใดๆช่วยในการดำเลย นี่ก็เป็นข้อตกลงร่วมกัน เพื่อการอนุรักษ์หอยท้ายเภา

ความเชื่อในการดำรงชีวิตของชาวบ้านชุมชนบุโบย เชื่อและนับถือศาสนาอิสลาม ใช้วิถีอิสลามในการดำเนินชีวิต ที่เห็นได้ชัดคือ การประกอบศาสนกิจ ซึ่งพอจะแบ่งได้เป็น 2 ลักษณะ คือศาสนกิจที่ต้องทำเป็นประจำ ได้แก่ การละหมาด การแต่งกายมิดชิดของ มุสลีมะ (ผู้หญิงที่นับถือศาสนาอิสลาม) การละหมาดยุมอะย์(การละหมาดของผู้ชายในทุกวันศุกร์) ชาวบ้านทุกคนจะหยุดประกอบอาชีพทุกอย่างเพื่อรอละหมาดร่วมกัน  และศาสนกิจที่ทำตามช่วงเวลาที่ถูกกำหนดไว้ เช่น  การถือศีลอด การเข้าสุนัต เมาลิดินนาบี (พิธีรำลึกถึงพระประวัติของพระศาสดา) ฮารีรายอ

การละหมาด เป็นการสวด นมาซ หรือ นมัสการ หรือการแสดงความเคารพและเป็นการปฏิบัติเพื่อแสดงความภักดีต่อพระเจ้า รวมถึงเป็นการปฏิบัติเพื่อการสำรวมจิตและขัดเกลาจิตให้สะอาดบริสุทธิ์อยู่ตลอดเวลา นอกจากนี้ยังเป็นการสร้างสมาธิเพื่อมิให้จิตใจวอกแวกไปในเรื่องต่างๆ ทำให้จิตสงบ ตั้งมั่น อดทน และระลึกถึงการทำดีอยู่ตลอดเวลา